#5 De Wortel en De Wolk - Ook kunst

Ook kunst

Je vraagt je misschien af hoe het met mijn onafgeronde klussen gaat. Goed, dank je. Ze liggen of staan nog precies waar ze lagen of stonden, maar inmiddels zijn ze ook mooi. Alles ligt onder een laagje sneeuw: de ladder, het blauwe zeil, de artisjokken. Zie je wel: als je dingen maar lang genoeg laat liggen, wordt het vanzelf kunst.

Je kunt dit uitproberen met een sinaasappel of een McDonald’s-hamburger. De een wordt groengrijs en verrassend esthetisch, de ander blijft vooral zichzelf. Jarenlang. Ook kunst.

Dat laatste weet ik omdat een oude vriend dit veertien jaar geleden als experiment deed en ik daar destijds een stukje over schreef voor VPRO Dorst. Ik zocht de link net even op, maar de pagina bestaat niet meer. Sommige dingen verdwijnen dus ook van het internet.

Ik deed een paar dagen geleden al een poging een nieuwsbrief te schrijven, maar die voelde bedompt en stoffig. Na een maand vol festiviteiten, gevolgd door een verjaardag die zich ongevraagd (maar consequent) aan het begin van het nieuwe jaar aandient, had alles nog te veel lading, te veel vermoeidheid. Ik bevond me nog in de verwerkingsstand van knusse, maar ook intense feestdagen. Het was niet per se te vroeg om te schrijven — dat is het nooit — maar wel te vroeg om iets te versturen.

Ik had kennelijk een dosis verse sneeuw nodig om de overstap naar het nieuwe jaar te maken. Want terwijl ik dit schrijf, dwarrelt er een pracht aan sneeuwvlokken naar beneden en is het even stil. En dat is best lekker.

Succes als je vandaag ergens heen moet. In dat geval schijnt sneeuw een stuk minder rustgevend te zijn.

Joe, en happy new year!

Philippine

*Gelukje, ik vond het stukje en de foto terug op mijn harde schijf.

“Er was een chique feest, met veel drank. Na afloop: de McDonald’s. Dat zou de kater wel verlichten.
‘Twee hamburgers graag,’ zegt de man, terwijl hij in zijn ooghoeken een taxi ziet aankomen rijden. Hij propt één hamburger in zijn mond en rent naar buiten; de andere verdwijnt in zijn jaszak. De man in kwestie raakt verwikkeld in een discussie. De hamburger in zijn zak wordt vergeten.

Thuis laat hij zich op bed achterover vallen en valt in een diepe slaap. Een jaar later is er opnieuw een uitnodiging. Hetzelfde feest. Met lichte hoofdpijn denkt hij terug aan de kater van het jaar ervoor en checkt automatisch of zijn tuxedo nog schoon genoeg is. Dan ziet hij iets in zijn zak, zijn tweede hamburger, totaal vergeten en ... nog in precies dezelfde staat.”

Foto: Hamburger genaamd "Friedrich", aangekocht als combi-deal op de pier in Scheveningen, hier reeds een paar jaar oud. En onlangs vierde deze collega-hamburger haar 30e verjaardag. Tentoonstellingswaardig.