Nummer 188

Goedemorgen,

Velen voor mij hebben zich er al op stuk gebeten. Proberen het gevuul van carnaval te beschrijven. In het grootste gedeelte van Nederland wordt het gereduceerd tot een zuipfestijn. Ik sta zelf achter de bar tijdens carnaval, de beste plek om te staan. Wel de liefde en gein, minder drukte en hoofdpijn.

Het eerste dat we moeten doen is toegeven dat het zo is. Niet proberen het verhaal, de protocollen, spelers, tradities, clubkes en liedjes te gebruiken als verdediging. Laten we het beestje gewoon bij z’n naam noemen. Carnaval is een zuipfestijn. 

Binnen dit festijn gebeurt iets wat je alleen ziet als je blijft hangen. Zie carnaval als een grote studentenvereniging. Van buitenaf is het vooral lawaai, brallen en alcohol. Voor wie langer blijft, ontvouwt zich langzaam het systeem. Onuitgesproken regels. Terugkerende rituelen. Namen die betekenis krijgen. Liedjes die alleen hier logisch zijn.

Net als in de sociëteit gaat het niet om wat er gedronken wordt, maar om wie naast je staat terwijl je drinkt. Wie jij herkent. Wie jou herkent. Of je bereid bent je over te geven aan een verhaal dat nergens officieel is vastgelegd, maar al generaties lang wordt doorgegeven.

Den Bosch verandert in een Durp. Waar je op zondagmerrege om 09:11 in de kerk zit, samen Prins Amadeiro inhaalt vanaf het Oeteldonk Centraol, zwaait naar d’n Peer, burgervaojer van Oeteldonk. En weet wie Hendrien is. 

In ons Durp is iedereen gelijk. Boeren, bouwers, Peer, of muzikant. Niemand maakt onderscheid. Je ouwehoert met elkaar, doet een stapje naar voren en stapje terug. Dat is waarom we het vieren, in een boerenkiel. 

Een echte Oeteldonker herken je aan zorgvuldig gespaarde jaaremblemen van de Oeteldonksche Club, vakkundig door Oma op de kiel genaaid. Elke kroeg is ook zijn eigen dispuut, te herkennen aan de café-emblemen. Hoewel ik als Oeteldonker ook vind dat we met die emblemen een beetje doorgeslagen zijn. Je mag gerust bij meerdere café’s horen, maar houd wat ruimte op je kiel om de jaaremblemen te sparen. Dat is de echte flex. 

Een eerste keer in Oeteldonk is dus je ontgroening. Het moment dat je het verhaal leert kennen. Zie je het spel? Geloof je het verhaal? Dan ben je verkocht, dan kom je elk jaar weer, je investeert in een eigen kiel, je doet mee en herkent de hoofdrolspelers wanneer ze voorbij komen. 

Je mag ook met je vriendengroep uit Amsterdam komen, allemaal in SWAT pakken, zo lekker mannelijk, en in Oeteldonk net zoveel baco’s weghakken als je in Amsterdam ook had gedaan. Dan heb jij de ontgroening niet doorstaan.

Oeteldonk is niet voor iedereen. Dat is geen pretentieus statement. Dat is zoals de studentenvereniging ook niet voor iedereen is.

Ge vuult het, of ge vuult het nie. 

LYLT

Vind je dat iemand anders deze mail ook moet lezen?

Stuur deze dan door of gebruik de link via de share knop onderaan deze e-mail.

Heb jij de deze mail doorgestuurd gekregen? Schrijf je dan hier in.

Lekkere links om over te lullen tijdens de lunch