Voor alles bang, voor alles altijd bang
Voor alles bang, voor alles altijd bang
Voor de angsten van een ander
Maar vooral voor waar die angsten toe gaan leiden
Durf bijna niet te kijken
Durf bijna niet naar buiten
Uit: Voor alles bang (Sef, Wende) op het album Lieve Monsters van Sef
De afgelopen weken is mijn zoontje (4) bang voor monsters. Hij vraagt of de voordeur wel op slot zit, of ik geloof dat monsters bestaan en wat monsters met je kunnen doen. Over het algemeen is hij geen angstig kind, dus er gaan bij mij geen alarmbellen af. Ik begon met het stellen van heel veel vragen.
Komen de monsters voor in je dromen, of kan je ze echt zien? Ben je vaak bang voor monsters, of maar heel af en toe? Is er een bepaald moment op de dag dat je extra bang bent voor monsters? Zitten ze in jouw kamer, of ook in de onze? Is monsters een ander woord voor boeven? Hoe zien die monsters er dan uit?
Ik stelde voor om de monsters te gaan tekenen.
Het begon met een hoofd, indringende ogen en een soort dierenlichaam. De achternaam van het monster was Race Race, de voornaam on-opschrijfbaar. Het A4'tje moest vervolgens versierd worden met allerlei stroken gekleurd papier, zodat mijn zoontje het om zijn nek kon dragen als een soort schild. Op dat moment werd mij duidelijk dat het monster getransformeerd was in een helper, een beschermer zelfs. Aan het einde van onze tekensessie hing de afbeelding dan ook aan de voordeur, zodat de monsters niet binnen konden komen. De kleuter in kwestie was helemaal tevreden. Van monster naar meewerkend voorman. Dit is in feite wat zoveel kunstenaars doen met hun demonen.
Verbeelden doet vervreemden.
Vervreemden doet verlossen. A la prochaine,
Barbara
⭣Hieronder een greep uit onze co-creatieve sessie monsters tekenen. Als het monster eng genoeg was, kraste hij 'm helemaal door, dan waren ze vernietigd. Na deze monster-apocalypse ontstonden er tekeningen van niet-enge monsters, zelfs een cute driekoppig monstergezin met een zilverkleurig monsterhuis in het bos.
|
