Meel 253 Respect

Over de weilanden sluiert een zacht waas. Het nog bruine gras wordt doorsneden door sloten en vaarten van ijskoud, gerimpeld metaal. De straffe wind smeert de vliegtuigcondens uit over de ijle voorjaarshemel. Dode rietkragen en her en der stolpboerderijen schemerend door het takkenfiligrain van bomen waarvan de sappen nog dik en traag maar reeds stuwende zijn.

Omdat mijn vader een graf ontbeert, besluit ik op de ringweg, ter hoogte van het crematorium, bij de McDrive mijn respect te betuigen. Hij kwam daar vaak. Toen hij nog autoreed om een bekertje koffie en later met zijn scootmobiel voor een bakje kipnuggets en een milkshake.

Ik bestel een kadetje grofgemalen dierenleed aan een praatpaal, rijd om het met kunstgras omzoomde McBakkum's herdenkingsmonument heen, reken af bij een luikje en neem de snack bij een ander luikje in ontvangst.

Driemaal 'smakelijk eten' en een 'fijne dag' toegewenst ten behoeve van een hamburger! Misschien reed mijn vader niet alleen voor de lekkere trek naar deze grenspost van het allertroostelooste.

Vanaf het parkeerterrein, annex schaft- en afwerkplek, gloort tussen het crematorium, de kunstijsbaan en Kentucky Fried Chicken de heiige Egmondermeer, als door een houtvuur berookt.

Het bleke kadetje blijft aan mijn tanden plakken.

Zo zat mijn vader hier. Eerst afgeschermd in zijn Peugeot, later open en bloot op zijn scootmobiel, omringd door een paar kauwtjes en een meeuw. Met smaak at hij zijn gepaneerde papier-maché pads met kippenessence in zoetzure saus. Ik hoor hem mijmeren, slurpend aan zijn bananenmilkshake:

“Wat als Hij per ongeluk toch wel bestaat … ?

Had ik maar dochters in plaats van die drie rouwdouwers.

M'n zus bellen, zonnebloempitten voor de vogels en … oh ja, cash pinnen voor die klootzakken …”

Nee, 'klootzakken' zal hij niet gedacht hebben, dat is mijn woordkeus, voor het dramatische effect en omdat het zo is.

Ik verlaat het parkeerterrein met gemengde gevoelens en een beginnende scheurbuik. Via de Hoeverweg rijd ik het welhaast voorjaarse hemelgewelf binnen waar mijn vader stratosfeert. Hij heeft het weer goed voor mekaar: een bovengrondse drive-thru-tombe met een eigen frituur, des nachts plechtig verlicht.

Jammer dat ze de 'W' van opa Wim verkeerd om hebben geplaatst.

Febr 2026